มิส โลอี ฟูลเลอร์, 1893: ภาพพิมพ์หินที่พยายามพิมพ์แสงบนเวที

ภาพพิมพ์ที่นำเสนอในที่นี้คือ "มิส โลอี ฟูลเลอร์" ฉบับของ The Cleveland Museum of Art เป็นภาพพิมพ์หินสีของอ็องรี เดอ ตูลูส-โลเทร็ค ทำขึ้นที่ปารีสในปี 1893 และจัดพิมพ์โดย André Marty พิพิธภัณฑ์บันทึกขนาดแผ่นภาพไว้ที่ 37.9 × 25.7 เซนติเมตร และเผยแพร่ไฟล์ภาพภายใต้ CC0 ภาพพิมพ์ชิ้นนี้เป็นหมายเลข 39 ในแค็ตตาล็อกงานพิมพ์ของโลเทร็คที่จัดทำโดย Loys Delteil และหมายเลข 17 ในแค็ตตาล็อกของ Wolfgang Wittrock มีเรื่องหนึ่งที่ควรกล่าวอย่างตรงไปตรงมาไว้ต้นบันทึก: แม้แผ่นภาพนี้มักถูกเรียกว่าโปสเตอร์ แต่พิพิธภัณฑ์ที่ถือครองจัดหมวดมันเป็นภาพพิมพ์ มันไม่มีตัวอักษร ไม่มีชื่อโรงละคร ไม่มีวันที่ — ไม่มีสิ่งใดให้แปะบนกำแพงเพื่อขายตั๋ว มันคือสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับโฆษณาโดยสิ้นเชิง: ภาพขนาดเล็ก ราคาแพง ที่ทำขึ้นเพื่อนักสะสม ว่าด้วยการแสดงที่เลือนหายง่ายที่สุดในปารีส สิ่งที่แผ่นภาพแสดงคือเปลวไฟ บนพื้นเกือบดำสนิทที่หนาแน่นด้วยจุดพ่นซึ่งรับแสงราวกับฝุ่นในลำแสง คอลัมน์ผ้าไหมเพียงหนึ่งเดียวพุ่งขึ้นและพองตัวออก — สีเหลืองอ่อนด้านบน แตกออกเป็นสีม่วงแดงและสีชมพูกุหลาบทางด้านซ้าย และระบายสีเขียวตรงที่ผ้าพลิกกลับ ตรงกลางเท่านั้นที่นักเต้นเผยตัว: ใบหน้าเล็ก ๆ ดวงตาลดต่ำ ผมสีเขียว โผล่มองออกมาจากริ้วผ้า พร้อมมือหนึ่งและปลายของไม้กายสิทธิ์สองอันที่ชายผ้า ทุกสิ่งนอกนั้นคือผ้าที่กำลังเคลื่อนไหว พิพิธภัณฑ์คลีฟแลนด์เรียกภาพพิมพ์นี้ว่าเป็นภาพพิมพ์หินที่เป็นนามธรรมที่สุดของโลเทร็ค และคำบรรยายนั้นถูกต้องแม่นยำ — ร่างกายแทบถูกลบออกไปทั้งหมด และสิ่งที่เหลืออยู่คือผลที่ร่างกายสร้างขึ้น: แสงสีที่เคลื่อนไหวในความมืด นักแสดงคือโลอี ฟูลเลอร์ (1862–1928) เกิดในชื่อแมรี หลุยส์ ฟูลเลอร์ ที่ฟูลเลอร์สเบิร์ก รัฐอิลลินอยส์ ผู้สร้างระบำเซอร์เพนไทน์ (Serpentine Dance) ของเธอในวงการวอดวิลล์อเมริกันในปี 1891 และนำมันไปปารีสในปีถัดมา หลังจากผู้เลียนแบบต้องถูกเชิญออกจากเวที เธอแสดงรอบปฐมทัศน์ภายใต้ชื่อของตัวเองที่โฟลีส์ แบร์แฌร์ เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 1892 และกลายเป็นดาวเด่นประจำฤดูกาล ตัวระบำเองเป็นเทคโนโลยีพอ ๆ กับที่เป็นท่าเต้น ฟูลเลอร์ยืนแทบนิ่งสนิทภายในผ้าไหมโปร่งแสงยาวหลายร้อยหลา ยื่นแขนออกด้วยไม้กายสิทธิ์ที่ซ่อนไว้ทำจากไม้ไผ่หรืออะลูมิเนียม จนผ้ากลายเป็นปีก ผ้าคลุม เปลวไฟ เธอเต้นบนพื้นกระจกที่ส่องสว่างจากด้านล่าง ล้อมรอบด้วยกระจกเงา ขณะที่แสงไฟฟ้าที่เธอออกแบบเองอาบผ้าไหมด้วยสีที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เธอจดสิทธิบัตรเครื่องแต่งกายนั้น ปารีส — กวี จิตรกร และนักวิทยาศาสตร์ของมัน — เห็นไม่ใช่ระบำกระโปรง แต่เป็นศิลปะแห่งแสงแบบใหม่ และโลเทร็ค ซึ่งอยู่ที่โฟลีส์ทุกค่ำคืน ก็เห็นมันเช่นกัน ปัญหาของเขาคือการแสดงนั้นดำรงอยู่เพียงในรูปของแสงที่เคลื่อนไหว ส่วนสื่อของเขาคือหมึกที่หยุดนิ่ง วิธีแก้ของเขาคือทำให้การพิมพ์เองไม่คงที่ ภาพพิมพ์หินวาดด้วยพู่กันและการพ่นบนหินห้าก้อน และตามคำบอกเล่าของพิพิธภัณฑ์คลีฟแลนด์เอง เขาได้ทดลองกับทุกฉบับพิมพ์: ชุดพิมพ์ราวหกสิบแผ่นถูกป้ายหมึกด้วยชุดสีที่เปลี่ยนไปตลอด และบางฉบับจากนั้นถูกโรยผงทองหรือผงเงินด้วยมือ จนไม่มีสองแผ่นใดเหมือนกัน National Gallery of Art บรรยายฉบับของตนว่าตกแต่งจบด้วยผงโลหะแผ่นที่โรยด้วยมือ ส่วนแผ่นของ Clark Art Institute พิมพ์ด้วยสีน้ำเงินเทา น้ำตาลม่วงแดง และเหลือง ขณะที่ของคลีฟแลนด์เป็นเหลือง ชมพูกุหลาบ และเขียว ฉบับของคลีฟแลนด์ยังเก็บรูเข็มจัดตำแหน่งไว้ — พยานเชิงกลชิ้นเล็ก ๆ ของการจัดแนวหินพิมพ์ ในขณะที่เครื่องจักรบนเวทีของฟูลเลอร์ทำให้แสงเกิดซ้ำได้ทุกค่ำคืน โลเทร็คกลับทำภาพพิมพ์ที่ไม่มีวันทำซ้ำได้เลย สถาบันจัดรายการนี้เป็น Class A จำนวนพิมพ์มีเพียงราวหกสิบแผ่น — เศษเสี้ยวของจำนวนพิมพ์โปสเตอร์ — และเพราะแต่ละแผ่นป้ายหมึกต่างกันและตกแต่งจบด้วยมือ ผู้รอดชีวิตทุกแผ่นจึงเป็นฉบับเฉพาะตัว ไม่ใช่สำเนา ภาพนี้คือภาพเหมือนในงานพิมพ์ที่เป็นที่ยอมรับของฟูลเลอร์ และเป็นหนึ่งในแผ่นที่นิยามศิลปะภาพพิมพ์หินของโลเทร็ค เหตุผลที่มันไม่หายากไปกว่านี้ คือการรอดชีวิตเป็นใจ: ทุกวันนี้ฉบับพิมพ์อยู่ที่คลีฟแลนด์ ที่ Metropolitan Museum และ Museum of Modern Art ในนิวยอร์ก ที่ National Gallery of Art ในวอชิงตัน และที่อื่น ๆ และภาพนี้ถูกทำซ้ำไปทั่วทุกที่ ลายเซ็นที่มุมล่างซ้ายเขียนไว้ในหินและพิมพ์มาพร้อมกับลวดลาย ไม่มีการอ้างว่าชิ้นนี้มีลายเซ็นมือ ความสมมาตรปิดท้ายปรากฏอยู่ในบันทึกของพิพิธภัณฑ์เอง: ฟูลเลอร์ ผู้ถูกเปลี่ยนให้เป็นแสงและกระดาษในปี 1893 ต่อมาได้บริจาคประติมากรรมกลุ่มหนึ่งให้แก่พิพิธภัณฑ์คลีฟแลนด์หลังจากมันเปิดในปี 1916 — ในที่สุดนักเต้นก็กลายเป็นหนึ่งในผู้อุปถัมภ์ของมัน และห้องภาพพิมพ์ของมันยังคงให้เธอเต้นอยู่ มีข้อจำกัดสองประการที่ควรบันทึกไว้ คำบรรยายสีในรายการนี้บรรยายถึงฉบับของคลีฟแลนด์ ฉบับอื่นจากหินเดียวกันสวมสีที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง — โดยการออกแบบ และตัวเลขจำนวนพิมพ์ราวหกสิบ ซึ่งสอดคล้องกันทั้งในบันทึกของพิพิธภัณฑ์คลีฟแลนด์ Museum of Modern Art และแค็ตตาล็อกการขาย ไม่ได้รับการตรวจสอบกับบัญชีของโรงพิมพ์ จึงนำเสนอตามที่ถูกจัดบันทึกไว้ ### References / Sources [S1] The Cleveland Museum of Art — บันทึก Open Access 1925.1202: ข้อมูลแค็ตตาล็อก หมายเลข catalogue raisonné คำบรรยายศิลปะบนเวทีของฟูลเลอร์ สถานะ CC0 และบันทึกของพิพิธภัณฑ์เรื่องการบริจาคประติมากรรมในภายหลังของฟูลเลอร์ [S2] The Cleveland Museum of Art — ข้อความวัตถุผ่าน AMICA Library: จำนวนพิมพ์ราวหกสิบแผ่น แต่ละแผ่นพิมพ์ต่างกัน หินห้าก้อนป้ายหมึกสีหลากหลาย การโรยผงทองหรือผงเงิน [S3] The Museum of Modern Art — "Miss Loïe Fuller", 513.2006: ผู้จัดพิมพ์ André Marty ช่างพิมพ์ Edward Ancourt จำนวนพิมพ์ประมาณ 60 แต่ละแผ่นมีเอกลักษณ์ [S4] The Metropolitan Museum of Art — "Miss Loïe Fuller", 1970.534: ภาพพิมพ์หินแบบพู่กันและการพ่น ห้าสี สถานะเดียว [S5] National Gallery of Art, วอชิงตัน — "Miss Loïe Fuller", 1952.8.338: สื่อการพิมพ์รวมถึงผงโลหะแผ่นที่โรยด้วยมือ [S6] ชีวประวัติฟูลเลอร์: Encyclopedia of World Biography, "Fuller, Loïe (1862–1928)"; Garelin (Princeton University Press) ว่าด้วยการแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โฟลีส์ แบร์แฌร์ 5 พฤศจิกายน 1892; Frieze, "Serpentine Dancer", ว่าด้วยไม้กายสิทธิ์และสิทธิบัตรเครื่องแต่งกายปี 1894

Category: Art & Museums

Year: 1893

Rarity Class: A

Paper & Print Condition

Colour lithograph in five colours (brush and spatter), hand-dusted with gold and silver powder; image 37.9 × 25.7 cm (Cleveland impression); registration pinholes retained.

Provenance & Rarity

อ็องรี เดอ ตูลูส-โลเทร็ค (1864–1901) · มิส โลอี ฟูลเลอร์ · ปารีส, 1893 — ภาพพิมพ์หินสีห้าสี จัดพิมพ์โดย André Marty โลอี ฟูลเลอร์เต้นอยู่ภายในเสาผ้าไหมที่อาบด้วยแสงไฟฟ้าที่โฟลีส์ แบร์แฌร์ โลเทร็คตอบกลับด้วยฉบับพิมพ์ราวหกสิบแผ่น แต่ละแผ่นป้ายหมึกต่างกันและโรยด้วยผงทอง — ภาพพิมพ์ที่พยายามจะตรึงแสงบนเวทีให้นิ่ง The Cleveland Museum of Art, 1925.1202

Rarity & Condition Summary

Class A — edition of about sixty impressions, each uniquely inked and hand-finished; broad museum survival.

Toulouse-Lautrec's 1893 lithograph Miss Loïe Fuller: a swirling column of yellow and rose silk rises against a dark ground dusted with gold, the dancer's small face hidden in the folds.