โฆษณานิตยสาร Studebaker ปี 1944 — "617 ชั่วโมงรบสำหรับเครื่องยนต์ 43-58319 ที่สร้างโดย Studebaker"
วัตถุและที่มา สถาบัน The Record Institute ครอบครองหน้ากระดาษจริงแผ่นนี้: โฆษณา Studebaker เต็มหน้าหนึ่งหน้า พิมพ์สี จากคอลเลกชันของเจ้าของ ถ่ายภาพโดยเจ้าของ แผ่นนี้มีที่มาอยู่ที่ด้านบน — ชื่อหัวหนังสือของ The Saturday Evening Post — และมีวันที่อยู่ภายในงานศิลปะ ในประกาศลิขสิทธิ์ของ Studebaker ที่พิมพ์ไว้ในภาพวาด ระบุปี 1944 สถาบันจึงจัดทำรายการหน้านี้ไว้ที่ปีนั้น โฆษณานี้ถูกระบุที่มาเป็น The Saturday Evening Post จากชื่อหัวหนังสือบนหน้า ส่วนฉบับและวันที่ตีพิมพ์ยังยืนยันไม่ได้ รหัสเล็กๆ "6054" อยู่ที่มุมล่างซ้าย ความหมายของมันไม่มีเอกสารบันทึกไว้ และไม่ถูกอ่านว่าเป็นวันที่ สิ่งที่หน้าแสดงและกล่าว ภาพวาดสีเต็มพื้นที่สองในสามส่วนบน: เหล่า Flying Fortress ลอยอยู่เหนือทะเลเมฆสว่าง ลำที่ใกล้ที่สุดเห็นจากด้านล่าง จมูกกระจกและเครื่องยนต์สี่เครื่องรับแสง ภายในหมู่เมฆที่ด้านล่างซ้าย จิตรกรได้ลงลายเซ็นด้วยลายมือของเขา — เฟรเดอริก เทลแลนเดอร์ (Frederic Tellander) ด้านล่าง พาดหัวประกาศว่า "617 combat hours for Studebaker-built engine 43-58319" เนื้อความนำเสนอมันในฐานะประวัติการใช้งานของเครื่องยนต์หมายเลขสี่ของ "Miss Carry" และอ้างคำพูดของนายทหารวิศวกรนิรนามในอังกฤษ ผู้ชมเชยมันว่าเป็น "war-winning co-operation at its best" ทั้งชั่วโมงบินและคำชมเชยล้วนเป็นคำกล่าวอ้างของโฆษณาเอง ไม่พบหลักฐานอิสระรองรับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เนื้อความยังอ้างว่าสร้างเครื่องยนต์ไปแล้วมากกว่า 45,000 เครื่อง ซึ่งเป็นตัวเลขของบริษัท ณ เวลาที่พิมพ์ แทรกอยู่ในเนื้อความคือธงรางวัล "E" ของกองทัพบก–กองทัพเรือ (Army-Navy "E") ของแผนกการบินและแผนกยานยนต์ มีเพียงธงของแผนกการบินเท่านั้นที่มีดาวสีขาว ที่ด้านขวา แผงที่พาดหัวว่า "Proud to be of service to her country" แสดงหญิงสาวยิ้มแย้มในเครื่องแบบ WAC เชิญชวนผู้หญิงอายุ 20 ถึง 49 ปีให้เข้าร่วมกับเธอ คำเรียกร้องให้ซื้อพันธบัตรสงครามของสหรัฐฯ เพิ่มขึ้นอีก และคำลงท้ายสีแดง — "Studebaker builds Wright Cyclone engines for the Boeing Flying Fortress" — ปิดท้ายหน้า บริบททางประวัติศาสตร์ Studebaker แห่งเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา — ผู้ผลิตรถยนต์ — ได้กลายมาเป็นผู้สร้างเครื่องยนต์อากาศยานภายใต้ใบอนุญาต ด้วยสัญญาตั้งแต่เดือนมกราคม 1941 และโรงงานที่เซาท์เบนด์ ฟอร์ตเวย์น ชิคาโก และลอสแอนเจลิส เครื่องยนต์คือ Wright Cyclone R-1820 ซึ่งรุ่น R-1820-97 ใช้ขับเคลื่อน B-17F และ B-17G เมื่อสงครามสิ้นสุด Studebaker ได้สร้างเครื่องยนต์ไปทั้งสิ้น 63,789 เครื่อง และในช่วงยี่สิบเดือนสุดท้ายของสงคราม เครื่องยนต์ Flying Fortress ใหม่ทุกเครื่องมาจาก Studebaker Aviation เครื่องบินทิ้งระเบิดที่โฆษณาเอ่ยชื่อนั้นมีตัวตนจริง: "Miss Carry" เป็น B-17F ของกลุ่มทิ้งระเบิดที่ 390 ฝูงบินทิ้งระเบิดที่ 570 ประจำการที่แฟรมลิงแฮม ประเทศอังกฤษ ฐานข้อมูลสองแห่งให้หมายเลขประจำเครื่องของเธอต่างกัน แคตตาล็อกนี้จึงไม่ระบุหมายเลขใด ธงรางวัลเหล่านั้นเป็นเกียรติยศจริง: รางวัล "E" ของกองทัพบก–กองทัพเรือ ซึ่งเป็นรางวัลระดับอุตสาหกรรมสำหรับความเป็นเลิศด้านการผลิตในสงคราม ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม 1942 มาถึงแผนกการบินในเดือนพฤษภาคม 1943 และแผนกยานยนต์เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 1944 ดาวสีขาวบนธงของแผนกการบินคือดาวต่ออายุ สำหรับผลการปฏิบัติงานยอดเยี่ยมอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากหน้านี้แสดงธงทั้งสอง มันจึงไม่สามารถมีมาก่อนปลายเดือนพฤษภาคม 1944 — นี่เป็นการอนุมานจากวันที่ของรางวัล เป็นเพียงขอบเขตล่างสุดเท่านั้น แผง WAC อยู่ในฤดูเดียวกัน: เมื่อวันที่ 6 เมษายน 1944 นายพล George C. Marshall ได้สั่งการให้เร่งรณรงค์เสริมกำลังกองกำลังสตรี (Women's Army Corps) ซึ่งช่วงอายุ 20 ถึง 49 ปีของแผงก็สอดคล้อง ถ้อยคำของแผง ซึ่งใส่ความเร่งด่วนไว้ในปากของ Marshall เป็นการอ้างที่มาของโฆษณาเอง บันทึกคำสั่งสนับสนุนการรณรงค์ ไม่ใช่คำพูดนั้น ภาษาภาพและผู้ชมเป้าหมาย Frederic Tellander ผู้วาดเหล่า Flying Fortress เกิดที่แพกซ์ตัน รัฐอิลลินอยส์ ในปี 1878 กลายเป็นศิลปินชิคาโกที่มีชื่อเสียง วาดภาพในปารีสในช่วงระหว่างสงคราม และจัดแสดงที่สถาบันศิลปะชิคาโก (Art Institute of Chicago) เก้าสิบสามครั้งระหว่างปี 1910 ถึง 1941 เขาวาดโฆษณาให้ Studebaker จำนวนมากในช่วงสงคราม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้า B-17 ของบริษัท ภาพวาดของเขาที่นี่สว่างไสวมากกว่าจะเป็นภาพการทหาร: เครื่องบินทิ้งระเบิดเคลื่อนผ่านเมฆสีทองและท้องฟ้าแจ่มใส เครื่องจักรหนักที่ถ่ายทอดด้วยความอ่อนโยนของจิตรกรทิวทัศน์ และลายเซ็นของเขาวางอยู่ภายในท้องฟ้าที่วาดไว้เอง ราวกับจิตรกรทิวทัศน์ลงนามบนผืนผ้าใบ หน้ารอบภาพวาดถูกสร้างเหมือนพิธีขอบคุณเล็กๆ — คำชมเชย เกียรติยศ คำเชิญให้รับใช้ คำเรียกร้องให้ร่วมออกเงิน — ส่งถึงผู้อ่านของนิตยสารรายสัปดาห์สำหรับครอบครัว Studebaker ไม่มีรถจะขายให้พวกเขาในปี 1944 สิ่งที่หน้านี้นำเสนอแทนคือความร่วมใจในความพยายามร่วมกัน และมันให้ความสำคัญกับบทบาทของผู้อ่านในความพยายามนั้นอย่างจริงจัง ความสำคัญเชิงเอกสาร ในฐานะหลักฐาน หน้านี้ผูกโลกสามใบที่สงครามได้เชื่อมเข้าด้วยกันไว้ในแผ่นเดียว: โรงงาน แนวหน้า และแนวหลัง มันรักษาภาพสัญลักษณ์ของรางวัล "E" ของกองทัพบก–กองทัพเรือไว้ในห้วงเวลาที่แม่นยำและอ่านได้ชัดเจน — ธงของแผนกหนึ่งได้รับการต่ออายุด้วยดาวแล้ว อีกแผนกหนึ่งเพิ่งได้รับ — รายละเอียดพิมพ์เล็กๆ ที่แบกเส้นเวลาของมันเองไว้ มันบันทึกการรับสมัครงานรับใช้สงครามของผู้หญิงไว้ภายในโฆษณาของบริษัทหนึ่ง ในฤดูแห่งการรณรงค์ของ Marshall นั้นเอง มันรักษาไว้ ในสื่อมวลชน ซึ่งภาพวาดที่มีลายเซ็นของศิลปินอเมริกันผู้มีเอกสารรองรับ ซึ่งงานพาณิชย์ในยุคสงครามของเขาปัจจุบันถูกสะสมในฐานะงานของตนเอง และในสายตาของภัณฑารักษ์ โครงสร้างของมันเองนั่นแหละคือสาร: ภาพวาด คำชมเชย ธงรางวัล และแผงรับสมัคร ทวนซ้ำในขนาดย่อส่วน ซึ่งห่วงโซ่ความร่วมมือที่ถ้อยคำของนายทหารผู้นั้นชมเชย — คนงานผู้สร้าง ลูกเรือผู้บิน และชุมชนที่ถูกขอให้ส่งลูกสาวออกไปและซื้อพันธบัตร บทสรุปและข้อจำกัดของภัณฑารักษ์ สิ่งที่พูดไม่ได้ถูกบันทึกไว้อย่างตรงไปตรงมา ฉบับที่แน่นอนของ Post ยังยืนยันไม่ได้ ชั่วโมงบิน 617 ชั่วโมง เครื่องยนต์ และคำชมเชย ยังคงเป็นคำกล่าวอ้างของผู้โฆษณา ไม่ได้รับการยืนยันเทียบกับบันทึกใดที่รอดอยู่ หมายเลขประจำเครื่องของ "Miss Carry" ยังเป็นที่ถกเถียง ปีที่เสียชีวิตของ Tellander ถูกบันทึกไว้ไม่ตรงกันระหว่างแหล่งข้อมูล จึงถูกละไว้ และรหัส 6054 ยังคงเก็บความหมายของมันไว้ ระดับคือ A — หน้าแคมเปญมวลชนที่ถูกยกขึ้นหนึ่งระดับโดยลายเซ็นแท้ของศิลปินภายในภาพวาด สิ่งที่รอดอยู่คือตัวสิ่งนั้นเอง: กระดาษยุคสงครามแผ่นเดียว พิมพ์เพื่อการอ่านหนึ่งสัปดาห์ในปี 1944 ซึ่งได้นำพาเหล่า Flying Fortress ของ Tellander และลายเซ็นของเขาในหมู่เมฆข้ามผ่านแปดสิบปีมา References / Sources S1 — Richard Norton Gallery หน้าแนะนำศิลปิน Frederic Tellander — https://Richardnortongallery.com/artists/frederic-tellander S2 — Aero Vintage Books "Studebaker B-17 Artwork: A Personal Story" (2024) — https://www.aerovintage.com/2024/03/29/studebaker-b-17-artwork-a-personal-story/ S3 — Invaluable หน้าแนะนำศิลปิน Frederic Tellander (บันทึกลิโธกราฟโฆษณา Studebaker) — https://www.invaluable.com/artist/tellander-frederic-nfv3myn1q0/ S4 — Smithsonian National Air and Space Museum หน้าเอกสารวัตถุ Wright Cyclone R-1820-97 (Studebaker) — https://airandspace.si.edu/collection-objects/wright-cyclone-r-1820-97-studebaker-radial-9-engine/nasm_A19660459000 S5 — Military Trader "Studebaker and the rest of the WWII story" — https://www.militarytrader.com/mv-101/studebaker-and-the-rest-of-the-wwii-story S6 — Madd Doodler "Studebaker and the War Effort" — https://www.madddoodler.com/studebaker-and-the-war-effort S7 — "The Studebaker Corporation During World War II" วิทยานิพนธ์ Texas State University (อ้างอิง South Bend Tribune 13 พฤษภาคม 1943 และพฤษภาคม–มิถุนายน 1944) — https://digital.library.txst.edu/server/api/core/bitstreams/79f752e1-21ac-4b1e-8d4d-7976c42a882d/content S8 — George C. Marshall Foundation "Marshall and W.A.C. Recruitment" — https://www.marshallfoundation.org/articles-and-features/marshall-w-c-recruitment/ S9 — ฐานข้อมูล B-17 (หน่วยและฐานตรงกัน หมายเลขประจำเครื่องขัดแย้งกัน) — https://www.destinationsjourney.com/boeing-b-17-flying-fortress-nose-art-page-2/ ; https://b17flyingfortress.de/datenbank/aktuelle-eintraege/page/156 S10 — Maurer Maurer (บรรณาธิการ) Air Force Combat Units of World War II รายการกลุ่มทิ้งระเบิดที่ 390; Treadwell, The Women's Army Corps (U.S. Army Center of Military History, 1954)
Category: Firearms & Military
Year: 1944
Rarity Class: A
Paper & Print Condition
บันทึกสภาพนี้อาศัยภาพถ่ายหน้ากระดาษจริงของเจ้าของ ไม่มีการจัดเตรียมการตรวจสอบด้วยการสัมผัสแยกต่างหาก และด้านหลังยังไม่ได้ถ่ายภาพ วัตถุเป็นใบปลิวนิตยสารแผ่นเดียว พิมพ์สี หน้าจอฮาล์ฟโทนสีเห็นได้ชัดเจนในภาพมาโคร แยกภาพวาดออกเป็นเกรนจุดละเอียด แผ่นกระดาษแสดงสีเหลืองจากอายุอย่างอ่อนและสม่ำเสมอในขอบที่ไม่มีการพิมพ์ และความหยักอย่างเบาตามขอบ พร้อมคลื่นจากการจับถืออย่างนุ่มนวลพาดส่วนล่างของแผ่น เห็นได้ในภาพเต็มหน้า สียังคงเข้ม และพื้นที่ภาพดูสะอาด: ไม่เห็นรอยฉีก รอยพับ หรือส่วนที่ขาดหายในภาพถ่าย มิติทางกายภาพไม่ได้ถูกจัดเตรียมและไม่ได้บันทึก การประเมินจำกัดเฉพาะสิ่งที่ภาพถ่ายแสดง
Provenance & Rarity
สถาบันครอบครองต้นฉบับทางกายภาพ เป็นหน้านิตยสารแผ่นเดียวจากคอลเลกชันของเจ้าของ ถ่ายภาพโดยเจ้าของ ไม่มีเอกสารการได้มาที่จัดเตรียมสำหรับบันทึกนี้ หน้าเป็นงานพิมพ์ต้นฉบับร่วมสมัย ไม่ใช่สำเนาทำซ้ำ การตีพิมพ์ของมันระบุได้จากตัวแผ่นเอง: ชื่อหัวหนังสือของ The Saturday Evening Post พาดอยู่ด้านบน และภาพวาดมีประกาศลิขสิทธิ์ที่พิมพ์ไว้ของ The Studebaker Corporation ลงปี 1944 ส่วนฉบับที่แน่นอนยังยืนยันไม่ได้ ระดับความหายากบันทึกเป็น A หน้านี้เป็นงานแคมเปญมวลชนที่ผลิตเพื่อการหมุนเวียนในนิตยสารอย่างกว้างขวาง และหากดูจากความหายากเพียงอย่างเดียวจะอยู่ที่ระดับ B มันถูกยกขึ้นหนึ่งระดับเพราะภาพวาดมีลายเซ็นที่ลงด้วยมือจริงของศิลปินของมัน Frederic Tellander อยู่ภายในงานศิลปะ — กฎประจำของสถาบันสำหรับงานที่มีลายเซ็น — และการระบุผู้สร้างนี้มีเอกสารรองรับอิสระ สำเนาโฆษณายุคสงครามของ Studebaker รอดอยู่ในวงการค้ากระดาษ และไม่มีสำมะโนการรอดอยู่ ความสำคัญของหน้า — ภาพวาด Tellander ที่มีลายเซ็น เกียรติยศรางวัล "E" ของกองทัพบก–กองทัพเรือที่มีเอกสารรองรับ และแผงรับสมัคร WAC บนแผ่นเดียวกัน — ถูกบันทึกไว้ในบทความ แยกจากความหายาก
Rarity & Condition Summary
