โปสเตอร์ที่นำเสนอในที่นี้คือภาพพิมพ์ "เมย์ มิลตัน" ฉบับของ The Cleveland Museum of Art เป็นภาพพิมพ์หินสีที่อ็องรี เดอ ตูลูส-โลเทร็คออกแบบ และ Edward Ancourt พิมพ์ที่ปารีสในปี 1895 พิพิธภัณฑ์บันทึกขนาดแผ่นภาพไว้ที่ 79.5 × 61.5 เซนติเมตร และเผยแพร่ภาพภายใต้ CC0 ภาพพิมพ์ชิ้นนี้เป็นหมายเลข 356 ในแค็ตตาล็อกงานพิมพ์ของโลเทร็คที่จัดทำโดย Loys Delteil นี่ไม่ใช่ภาพของการแสดง แต่คือโฆษณาของการแสดงนั้น — ชื่อเสียงทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่ของนักเต้นชาวอังกฤษคนหนึ่ง ถูกบีบอัดลงในกระดาษแผ่นเดียว สิ่งที่แผ่นภาพแสดงคือความประหยัดอย่างสุดขั้ว บนพื้นสีน้ำเงินเข้มอัลตรามารีน มิลตันยืนอยู่บนพื้นเวทีที่วาดเป็นเส้นทแยงชัน ถือชายกระโปรงกางออกด้วยสองมือ จนชุดสีขาวกลายเป็นเหมือนใบเรือของกระดาษที่ไม่ได้พิมพ์ ขึ้นรูปด้วยเส้นขอบเพียงเล็กน้อย ใบหน้าของเธอในมุมสามส่วนมองลงต่ำ ราวกับเหม่อลอย — คำบรรยายของ Victoria and Albert Museum เรียกเธอว่า "หญิงสาวผู้ดูเลื่อนลอย กำลังหมุนชายกระโปรง" ชื่อของเธอโค้งอยู่ด้านหลังเป็นตัวอักษรขนาดมหึมาแบบจุดกระจาย งานพ่นสีขาวที่ถูกขอบบนของแผ่นภาพตัดออก และที่มุมล่างซ้ายคือตราอักษรย่อของโลเทร็คในวงกลม ลงวันที่ 95 ที่ขอบซ้าย พนักเก้าอี้สีชมพูลายดำตัดเข้ามาในองค์ประกอบ และใต้ชายชุด รองเท้าสีดำข้างหนึ่งที่มีส้นสีเหลืองหลุดออกมาบนพื้นเวที ไม่มีชื่อสถานที่ ไม่มีวันที่ ไม่มีกำหนดการ โปสเตอร์ขายเพียงชื่อและเงาร่าง แล้ววางใจให้ปารีสทำส่วนที่เหลือ ฉากหลังคือปารีสของคาเฟ่-คอนเสิร์ตในช่วงกลางทศวรรษ 1890 ที่ซึ่งโปสเตอร์ภาพประกอบ — affiche artistique — ได้กลายเป็นศิลปะสาธารณะของเมือง ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายมาตั้งแต่ปี 1881 และเป็นที่สะสมของนักสะสมซึ่งบางครั้งรับภาพพิมพ์ตรงจากโรงพิมพ์ โลเทร็ค ผู้ประกาศตัวในปี 1891 ด้วยโปสเตอร์มูแลงรูจของเขา คืออัจฉริยะผู้ครองวงการนี้ ด้วยโปสเตอร์จำนวนน้อยท่ามกลางภาพพิมพ์หินราว 350 ชิ้นในผลงานภาพพิมพ์ทั้งหมดของเขา เมย์ มิลตันเป็นนักเต้นชาวอังกฤษที่แสดงที่มูแลงรูจ หนึ่งในคาเฟ่-คอนเสิร์ตที่โลเทร็คใช้ชีวิตยามค่ำคืน พิพิธภัณฑ์คลีฟแลนด์บันทึกว่าเธอเป็นคนรักของเมย์ เบลฟอร์ นักร้องชาวไอริชผู้มีโปสเตอร์ของโลเทร็คเป็นของตัวเอง — ชุดสีแดง อุ้มแมวไว้ — ซึ่งอยู่ในปีเดียวกันและวงสังคมเล็ก ๆ วงเดียวกัน งานจ้างทำโปสเตอร์ของมิลตันเกิดขึ้นผ่านมิตรภาพ: Yale University Art Gallery บันทึกว่า เจน อาวริล ดาราผู้ครองมูแลงรูจและเพื่อนสนิทที่สุดของโลเทร็คในหมู่นักแสดง เป็นผู้ชักชวนให้ศิลปินออกแบบโปสเตอร์นี้ และ V&A บันทึกว่ามิลตันสั่งทำแผ่นภาพนี้เพื่อโฆษณาทัวร์สหรัฐอเมริกาที่กำลังจะมาถึงของเธอ นี่จึงเป็นโปสเตอร์เพื่อการส่งออก — ทำขึ้นเพื่อนำหน้านักเต้นข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก และติดชื่อของเธอไว้บนกำแพงในอเมริกา ก่อนที่เธอจะเดินทางไปถึง ภาษาภาพของมันคือภาษาของความทะเยอทะยานนั้น มีเพียงห้าสี — น้ำเงินเข้ม สีขาวของชุด สีเหลืองของเส้นผมและส้นรองเท้า สีชมพูของเก้าอี้ และสีดำของเส้นและรองเท้า — วางลงด้วยภาพพิมพ์หินแบบพู่กันและการพ่น ลายจุดแบบ crachis ที่ทำให้ตัวอักษรเปล่งประกายเหมือนชอล์ก โลเทร็คตัดขอบเวที เอียงพื้น และปล่อยให้ชุดทำในสิ่งที่ตัวอักษรทั้งคอลัมน์ทำไม่ได้ โปสเตอร์อ่านได้จากระยะห้าสิบก้าวในรูปทรงล้วน ๆ — น้ำเงิน ขาว และชื่อ — และให้รางวัลแก่การเข้าใกล้ด้วยรายละเอียดเล็ก ๆ อันชวนขบขันของใบหน้าและรองเท้า นี่คืองานโฆษณาที่ออกแบบโดยชายผู้เข้าใจว่ากำแพงปารีสคือหอศิลป์ที่มีผู้คนสัญจรอยู่เบื้องหน้า ความสำคัญเชิงเอกสารของแผ่นภาพนี้ยิ่งแหลมคมขึ้นจากทุกสิ่งที่ไม่ได้รอดมา เรื่องการเต้นของเมย์ มิลตัน ทัวร์อเมริกาของเธอ และชีวิตของเธอหลังกลางทศวรรษ 1890 บันทึกในแหล่งข้อมูลที่ปรึกษาสำหรับรายการนี้ใกล้เคียงกับความเงียบ เธอคือโปสเตอร์แผ่นนี้โดยแท้ แม้แต่โปสเตอร์เองก็มีชีวิตที่สองที่เธอไม่อาจคาดเห็น ปาโบล ปิกัสโซชื่นชมมัน และหกปีต่อมาได้วาดมันแขวนอยู่บนผนังใน The Blue Room (1901) ภาพเหมือนของห้องภายในปารีสซึ่งปัจจุบันอยู่ที่ Phillips Collection — โฆษณาที่ได้รับการเลื่อนฐานะเป็นศิลปะไปแล้ว ถูกอ้างถึงโดยจิตรกรผู้กำหนดศตวรรษถัดมา สถาบันจัดรายการนี้เป็น Class A: จำนวนพิมพ์มีน้อย (สถานะที่สองของโปสเตอร์ถูกบันทึกไว้ที่หนึ่งร้อยแผ่น) ภาพนี้เป็นงานสำคัญของยุคโปสเตอร์ และภาพพิมพ์ฉบับต่าง ๆ — เหตุผลที่มันไม่หายากไปกว่านี้ — ปัจจุบันอยู่ที่คลีฟแลนด์ นิวยอร์ก ลอนดอน และนิวเฮเวน นักเต้นหายไปแล้ว โฆษณาที่พิมพ์มาให้อยู่เพียงหนึ่งฤดูกาล คือความเป็นอมตะที่เธอได้รับ มีข้อจำกัดสองประการที่ควรบันทึกไว้ เส้นทางของทัวร์อเมริกาที่โปสเตอร์ประกาศ — วัน เมือง และการตอบรับ — มีเอกสารรองรับเบาบางในแหล่งข้อมูลที่เปิดสำหรับการจัดทำรายการนี้ และข้อความนี้ไม่ยืนยันสิ่งใดเกี่ยวกับเรื่องนั้น และขนาดของแผ่นภาพแตกต่างกันเล็กน้อยระหว่างฉบับพิมพ์แต่ละฉบับ (ฉบับของเยลถูกตัดขอบ) ขนาดที่ให้ไว้คือขนาดของฉบับคลีฟแลนด์ที่นำเสนอในที่นี้ References / Sources [S1] The Cleveland Museum of Art — บันทึก Open Access 1952.10: ข้อมูลแค็ตตาล็อก หมายเลข catalogue raisonné สถานะ CC0 และเนื้อหาของพิพิธภัณฑ์ว่าด้วยมิลตัน มูแลงรูจ และทัวร์อเมริกา [S2] Yale University Art Gallery — "May Milton", acc. 1968.89: ช่างพิมพ์ Edward Ancourt บทบาทของเจน อาวริลในการว่าจ้าง และปิกัสโซกับ The Blue Room [S3] Victoria and Albert Museum — "May Milton", E.1375-1931 และ CIRC.273-1964: ห้าสี สถานะที่สอง ลายเซ็นอักษรย่อ การว่าจ้างสำหรับทัวร์อเมริกา และปิกัสโซ [S4] The Metropolitan Museum of Art — "May Milton", 63.663.6: สื่อและขนาดของอีกฉบับหนึ่ง
Category: Art & Museums
Year: 1895
Rarity Class: A
อ็องรี เดอ ตูลูส-โลเทร็ค (1864–1901) · เมย์ มิลตัน · ปารีส, 1895 — ภาพพิมพ์หินสีห้าสี พิมพ์โดย Edward Ancourt นักเต้นชาวอังกฤษที่มูแลงรูจ ถูกโฆษณาสำหรับทัวร์อเมริกาที่เธอจะไม่ถูกจดจำเพราะมัน — แต่โปสเตอร์ถูกจดจำ ปิกัสโซติดมันไว้บนผนังของ The Blue Room หกปีต่อมา The Cleveland Museum of Art, 1952.10