บันทึกนี้นำเสนอโปสเตอร์โรงงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของสงครามโลกครั้งที่สอง — โปสเตอร์ที่แทบไม่มีใครได้เห็นในช่วงสงคราม "We Can Do It!" วาดโดยเจ. โฮเวิร์ด มิลเลอร์ (1898–1985) ศิลปินพาณิชย์แห่งพิตต์สเบิร์ก ให้แก่บริษัท Westinghouse Electric & Manufacturing Company และยังคงเหลือรอดในรูปภาพพิมพ์เชิงกลขนาด 22 × 17 นิ้ว ซึ่ง National Archives and Records Administration จัดแคตตาล็อกไว้ในบรรดาบันทึกของ War Production Board (รายการ 179-WP-1563) [S1][S2] สถาบันแห่งนี้นำเสนอภาพสแกนของหอจดหมายเหตุในที่นี้ พร้อมเครดิต ตัวโปสเตอร์เองไม่ได้แขวนอยู่ในแกลเลอรีใดของเรา และชีวิตในยามสงครามของมันถูกใช้ไปกับการติดอยู่ภายในโรงงานที่กดขึ้นรูปซับในหมวกเคลือบพลาสติก [S3][S4] จงมองภาพในแบบที่ผู้ชมกลุ่มแรกของมันเห็น หญิงสาวในเสื้อทำงานสีน้ำเงินและผ้าคลุมศีรษะลายจุดสีแดงขาวหันออกนอกกรอบเข้าหาผู้ชม แขนเสื้อขวาของเธอพับขึ้น ปลายแขนยกและเกร็งไว้ เหนือตัวเธอ ตัวอักษรสีขาวตัวพิมพ์ใหญ่บนพื้นหลังสีเหลืองอ่านว่า WE CAN DO IT! ปกเสื้อของเธอมีตราพนักงานติดอยู่ ที่มุมล่างซ้าย ศิลปินเซ็นชื่อของเขาไว้ในแม่พิมพ์ ส่วนตามแนวขอบล่างเป็นเครดิตของ War Production Coordinating Committee — และสิ่งที่มองข้ามได้ง่าย คือคำสั่งของโรงพิมพ์ที่ระบุอายุของวัตถุทั้งชิ้นว่า "Post Feb. 15 to Feb. 28" [S1] เธอไม่ได้กำลังขายอะไร และไม่ได้กำลังเกณฑ์ใคร เธอกำลังพูดกับผู้คนที่ได้งานนั้นไปแล้ว คำสั่งนั้นคือกุญแจสู่ประวัติศาสตร์ที่แท้จริงของโปสเตอร์ ในปี 1942 คณะกรรมการ War Production Coordinating Committee ภายในของเวสต์ติงเฮาส์ได้จ้างมิลเลอร์ ผ่านบริษัทโฆษณา ให้ผลิตชุดโปสเตอร์สร้างขวัญกำลังใจในการทำงานสำหรับโรงงานของบริษัทเอง โดยแต่ละแบบแขวนอยู่ราวสองสัปดาห์ก่อนที่แบบถัดไปจะมาแทนที่ [S2][S4] "We Can Do It!" ได้เวียนมาถึงคราวของมันในเดือนกุมภาพันธ์ 1943 — ตั้งแต่วันที่สิบห้าถึงวันที่ยี่สิบแปด ตามคำสั่งที่พิมพ์ไว้บนตัวมันเอง — พูดกับพนักงานซึ่งขวัญกำลังใจของพวกเขา ไม่ใช่การสมัครเข้าเป็นทหาร คือความกังวลของบริษัท [S1][S3] วรรณกรรมทุติยภูมิระบุจำนวนพิมพ์ไว้ไม่เกิน 1,800 ชุด ไม่พบตัวเลขจากบริษัทหรือจากหอจดหมายเหตุสำหรับบันทึกนี้ และตัวเลขดังกล่าวถูกพิมพ์ไว้ในที่นี้ในฐานะการระบุที่มา ไม่ใช่การนับจำนวน [GAP-02] มันไม่ใช่โปสเตอร์ของรัฐบาล ไม่ใช่แคมเปญของ Office of War Information และไม่เกี่ยวข้องใด ๆ กับขบวนการรณรงค์สาธารณะที่ภาพของมันภายหลังกลายมาเป็นสัญลักษณ์ [S3] จากนั้นมันก็หายไป เมื่อสองสัปดาห์ของมันสิ้นสุดลง โปสเตอร์ก็เป็นไปตามชะตากรรมของประกาศโรงงาน ร่วมสี่สิบปีที่มันมีอยู่เพียงในแฟ้มเอกสาร หญิงในภาพไม่มีชื่อ — โปสเตอร์ไม่ได้ให้ชื่อใดแก่เธอ — และชื่อที่โลกภายหลังมอบให้เธอเป็นของภาพของคนอื่น "Rosie the Riveter" มาจากเพลงปี 1942 และจากหน้าปก Saturday Evening Post ของนอร์แมน ร็อกเวลล์ ลงวันที่ 29 พฤษภาคม 1943 ซึ่งเป็นภาพอีกภาพหนึ่งที่ยังมีลิขสิทธิ์อยู่ และบันทึกนี้จงใจไม่ทำซ้ำภาพนั้น [S3] คนงานของมิลเลอร์กลายเป็น "Rosie" เอาในทศวรรษ 1980 เท่านั้น เป็นไปได้ว่า — ดังที่ National Archives เองบันทึกไว้ — เมื่อโปสเตอร์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง โดยถูกทำซ้ำในบทความของ Washington Post Magazine ปี 1982 ว่าด้วยโปสเตอร์ในคอลเลกชันของหอจดหมายเหตุ มันถูกหยิบยกขึ้นเป็นสัญลักษณ์ของสตรีนิยม พิมพ์ลงบนทุกสิ่ง และตรึงอยู่ในจิตใจสาธารณะในฐานะใบหน้าของหญิงคนงานในยามสงคราม [S1][S4] นิตยสาร Smithsonian นำมันขึ้นปกในเดือนมีนาคม 1994 ส่วน United States Postal Service ออกมันเป็นแสตมป์ 33 เซ็นต์ในเดือนกุมภาพันธ์ 1999 โดยเพิ่มถ้อยคำว่า "Women Support War Effort" [S4] คำถามที่ว่าใครเป็นแบบให้ร่างดังกล่าวเป็นประวัติศาสตร์ย่อย ๆ ของวิธีที่ตำนานเกาะติดกับกระดาษ และบันทึกนี้คงมันไว้ในสภาพที่ระบุที่มาและยังไม่ยุติ เป็นเวลาสามสิบปี มีการกล่าวกันอย่างกว้างขวางว่าแบบคือเจอรัลดีน ฮอฟฟ์ ดอยล์ คนงานโรงงานในมิชิแกนผู้เชื่อว่าเธอจำตัวเองได้ในภาพถ่ายปี 1942 ของหญิงคนหนึ่งที่เครื่องกลึง และสรุปว่าภาพถ่ายนั้นเป็นแรงบันดาลใจให้มิลเลอร์ [S3] ในปี 2015–16 เจมส์ เจ. คิมเบิล นักวิชาการแห่ง Seton Hall ได้ค้นพบบัตรคำบรรยายต้นฉบับของภาพถ่ายนั้น หญิงที่เครื่องจักรคือ นาโอมิ พาร์กเกอร์ ถ่ายภาพที่ Naval Air Station Alameda รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 1942 [S3] แต่การที่มิลเลอร์ทำงานจากภาพถ่ายนั้นหรือไม่นั้นไม่อาจพิสูจน์หรือหักล้างได้ — เขาไม่ทิ้งบันทึกถึงแหล่งที่มาของเขาไว้เลย และนักประวัติศาสตร์ของเวสต์ติงเฮาส์ผู้รู้จักเขากล่าวว่าเขาชอบใช้แบบที่มีชีวิตมากกว่า — ดังนั้นหญิงทั้งสองจึงไม่อาจยืนยันได้ว่าเป็นแบบ และคำบรรยายที่ซื่อสัตย์สำหรับใบหน้าบนโปสเตอร์นี้คือ เราไม่รู้ว่ามันเป็นใบหน้าของใคร [S3][S4] ข้อจำกัดอีกสองประการถูกระบุไว้แทนที่จะถูกเติมเต็ม หอจดหมายเหตุจัดแคตตาล็อกโปสเตอร์นี้ไว้เพียงราวปี 1942–1943 — กุมภาพันธ์ 1943 คือช่วงเวลาการจัดแสดงที่มีเอกสารรองรับ ไม่ใช่วันแห่งการสร้างสรรค์ที่ยืนยันได้ [GAP-01] และประวัติสิทธิ์ของมันน่าสนใจกว่าโปสเตอร์ของรัฐบาล เพราะนี่คืองานจ้างของบริษัทเอกชน ไม่ใช่งานของรัฐบาลกลาง และสถานะสาธารณสมบัติของมันวางอยู่บนการตัดสินระดับรายการของ National Archives เอง — ทั้งการเข้าถึงและการใช้ล้วน "Unrestricted" — ควบคู่กับการเผยแพร่โดยไม่มีประกาศลิขสิทธิ์ การประเมินฉบับเต็มถูกบันทึกไว้ในบัญชีหลักฐานของบันทึกนี้ [S1] สิ่งที่แน่นอนคือความย้อนแย้งที่กระดาษแผ่นนี้แบกไว้ ภาพที่ทำขึ้นเพื่อคนงานโรงงานไม่กี่พันคน เป็นเวลาสิบสี่วัน กลับกลายเป็น — ช้าไปสี่สิบปี — หนึ่งในภาพที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในโลก References / Sources [S1] National Archives and Records Administration — Catalog record NAID 535413, "We can do it!", item 179-WP-1563, Records of the War Production Board (RG 179) — catalog.archives.gov/id/535413 [S2] Smithsonian National Museum of American History — object record, "We Can Do It!" (accession 1985.0851.05) — si.edu/object/we-can-do-it (nmah_538122) [S3] James J. Kimble — "Does It Matter Who the Real Rosie the Riveter Was?", JSTOR Daily — daily.jstor.org/does-it-matter-who-the-real-rosie-the-riveter-was/ [S4] Smithsonian Magazine — "The Riveting Story of an American Icon" — smithsonianmag.com/smart-news/how-rosie-riveter-got-famous-180967415/ เครดิตภาพ — ภาพทุกภาพในบันทึกนี้: J. Howard Miller, "We Can Do It!", 1943. National Archives and Records Administration, NAID 535413 (item 179-WP-1563), Records of the War Production Board, Record Group 179. ภาพรายละเอียดเป็นภาพตัดขยายจากภาพสแกนของโปสเตอร์แผ่นเดียวกันของหอจดหมายเหตุ
Category: Firearms & Military
Year: 1943
Rarity Class: A
บันทึกนี้เป็นการนำเสนอในรูปดิจิทัล ทำขึ้นจากภาพสแกนเพื่อการอนุรักษ์ของ National Archives (ภาพพิมพ์เชิงกล สถานะสำเนา "Preservation" ในแคตตาล็อกของหอจดหมายเหตุ) โดยไม่มีการอ้างว่าสถาบันแห่งนี้ได้จับต้องวัตถุจริง ในภาพสแกน แผ่นกระดาษปรากฏครบถ้วน พื้นหลังช่องพาดหัวสีเหลือง สีน้ำเงินของเสื้อทำงาน และผ้าคลุมศีรษะลายจุดสีแดง คงสีเข้มและสม่ำเสมอ ลายเซ็นของศิลปินที่มุมล่างซ้าย ตลอดจนเครดิตคณะกรรมการและคำสั่งการติดประกาศตามแนวขอบล่าง อ่านได้ชัดเจน ขอบและมุมของแผ่นอ่านได้สะอาด หอจดหมายเหตุจัดแคตตาล็อกโปสเตอร์ทางกายภาพไว้ที่ National Archives at College Park — Still Pictures ส่วนสภาพนอกเหนือจากที่ภาพสแกนแสดงนั้นเป็นเรื่องที่สถาบันผู้เก็บรักษาจะเป็นผู้ระบุ และไม่ได้ถูกยืนยันไว้ในที่นี้
โปสเตอร์นี้ถูกสั่งทำโดยบริษัท Westinghouse Electric & Manufacturing Company ผ่าน War Production Coordinating Committee ของบริษัท และผลิตขึ้นในปี 1942–43 สำเนาแฟ้มซึ่งเป็นที่มาของภาพสแกนของหอจดหมายเหตุถูกเก็บไว้ในบรรดา Records of the War Production Board (Record Group 179) ที่ National Archives at College Park และสำเนาทางกายภาพอีกชิ้นหนึ่งถูกเก็บรักษาโดย Smithsonian National Museum of American History (เลขทะเบียนวัตถุ 1985.0851.05) ด้วย The Record Institute นำเสนอภาพสแกนสาธารณะของหอจดหมายเหตุเพื่อการศึกษา พร้อมเครดิตข้างต้น และไม่อ้างความเป็นเจ้าของในวัตถุชิ้นนี้ ความหายากประเมินเป็นระดับ A ตามวิธีของสถาบัน การพิมพ์เป็นฉบับภายในโรงงานเพียงครั้งเดียว จัดแสดงสองสัปดาห์ในเดือนกุมภาพันธ์ 1943 แล้วถูกเปลี่ยนออก โดยมีจำนวนพิมพ์ที่ระบุที่มาไว้ไม่เกิน 1,800 ชุดในวรรณกรรมทุติยภูมิ [GAP-02] มันไม่เคยถูกแจกจ่ายสู่สาธารณะในยุคของมัน และการพิมพ์ต้นฉบับเหลือรอดอยู่เป็นจำนวนน้อย เทียบกับภาพที่ถูกทำซ้ำจนนับไม่ถ้วน ลายเซ็นของศิลปินปรากฏในแม่พิมพ์ตามที่พิมพ์ไว้ ตามกฎของสถาบัน ลายเซ็นแบบพิมพ์ไม่ได้รับการยกระดับ และไม่มีการยกระดับใด ๆ ถูกใช้ — ระดับความหายากวางอยู่บนความขาดแคลน การเหลือรอด และความสำคัญ ไม่มีราคาประมูลใดถูกอ้างถึง