ในลิ้นชักแฟ้มของหอสมุดสาธารณะบอสตัน มีโปสการ์ดราว 25,000 ใบที่ไม่เคยถูกส่งทางไปรษณีย์ พวกมันคือต้นฉบับสำนักงานของ Tichnor Brothers, Inc. บริษัทสิ่งพิมพ์บอสตันที่โปสการ์ด "ลินิน" สีของมันถ่ายภาพสถานที่พักร้อนแทบทุกแห่งในอเมริการะหว่างราว ค.ศ. 1930 ถึง 1945 — คำทักทายตัวอักษรใหญ่ที่เต็มไปด้วยสถานที่สำคัญ น้ำตก และขอบหน้าผาในวงกลมทาสี รวมทั้งโมเทลและร้านอาหารริมทางหลวงสายใหม่ การ์ดแต่ละใบเป็นโฆษณาที่ผู้ส่งจ่ายเงินหนึ่งเซ็นต์เพื่อส่งมอบ แฟ้มที่บริษัทเก็บไว้เองและประทับตรา OFFICE FILE คือภาพเหมือนของจักรวรรดิโดยโปสการ์ดลินินเอง
### จักรวรรดิที่จัดเก็บไว้ในลิ้นชัก ภาพเหมือนที่สมบูรณ์ที่สุดของโปสการ์ดลินินอเมริกันไม่เคยถูกขายบนชั้นวางหรือหย่อนลงตู้ไปรษณีย์ มันอยู่ในบอสตัน ภายใต้การดูแลของหอสมุดสาธารณะบอสตัน (Boston Public Library): ต้นฉบับสำนักงานราว 25,000 ใบของโปสการ์ดที่ตีพิมพ์โดย Tichnor Brothers, Inc. ซึ่งเป็นสำเนาแฟ้มงานของบริษัทเอง เก็บไว้แบนราบและไม่เคยผ่านมือ ขณะที่ฝาแฝดของพวกมันถูกพลิกดูในร้านขายยาตั้งแต่รัฐเมนถึงรัฐแอริโซนา [S1] พลิกด้านหลังของการ์ดบอสตันในชุดนี้ดู แล้วเหตุผลที่มันอยู่ในสภาพสมบูรณ์ก็ประทับอยู่ทั่วด้านหลังด้วยหมึกสีม่วง: OFFICE FILE ไล่ลงมาตามสันของด้านหลังเดียวกันนั้นคือตราพิมพ์ที่บริษัทวางไว้บนยุคของมัน: "'Tichnor Quality Views' — Made only by Tichnor Bros., Inc., Boston, Mass." [S2] หอสมุดกำหนดอายุเนื้อหาของแฟ้มโดยรวมไว้ที่ราว ค.ศ. 1930–1945 และบรรยายจุดที่เนื้อหาเข้มข้นไว้ด้วยวลีที่ทำหน้าที่เป็นแผนธุรกิจของบริษัทไปพร้อมกัน: สถานที่พักร้อนของอเมริกา [S1] สิ่งที่ Tichnor ขาย ทีละเมืองและทีละทางหลวง คือสี — และเป็นเวลาสิบห้าปี ของที่ระลึกมาตรฐานของอเมริกาจากทุกหนแห่งคือสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ของสีนั้น ขนาดสามนิ้วครึ่งคูณห้านิ้วครึ่ง พิมพ์ในบอสตัน ### "ลินิน" หมายความว่าอะไร โปสการ์ดลินินไม่มีลินินอยู่เลย คำนี้เรียกกระดาษ: กระดาษที่มีส่วนผสมของเส้นใยผ้าสูง ปั๊มลายตารางไขว้ละเอียดเลียนแบบผ้าทอก่อนพิมพ์ แล้วจึงพิมพ์สีด้วยระบบออฟเซ็ต [S1][S2] ยกต้นฉบับใบใดในชุดนี้ขึ้นส่องกับแสงของภาพสแกน แล้วลายทอก็อยู่ตรงนั้น เส้นลายผ้าวิ่งผ่านท้องฟ้า น้ำ และงานอิฐอย่างเท่าเทียมกัน พื้นผิวนี้ไม่ใช่อารมณ์คิดถึงอดีต แต่เป็นวิศวกรรม ภาพถ่ายที่อยู่เบื้องหลังภาพส่วนใหญ่เป็นภาพขาวดำราคาถูก และกระดาษปั๊มลายก็ให้อภัยภาพเหล่านั้น: มันทำให้เกรนภาพนุ่มลง ปิดบังการแต่งภาพ และปล่อยให้สีเรียบอิ่มตัวทำหน้าที่โน้มน้าว โปสการ์ดลินินทำให้สี่แยกที่มีปั๊มน้ำมันสองหัวดูเหมือนเมืองหลวงแห่งฤดูร้อนได้ อีกทั้งยังผลิตได้ถูกและทนทาน — การ์ดที่สร้างมา เหมือนกระเป๋าเดินทางดี ๆ สักใบ เพื่อการเดินทาง ### บริษัทบอสตันกับคู่แข่งชิคาโก Tichnor Brothers ก่อตั้งโดยสองพี่น้อง Harry N. และ Louis Tichnor และบริษัทอยู่ยืนยาวกว่าทั้งสองคนในการค้า: มันดำเนินกิจการอยู่จนถึง ค.ศ. 1987 และคลังเอกสารของมัน — แฟ้มสำนักงานใบนั้นเอง — มาพักพิงที่หอสมุดสาธารณะบอสตัน [S4] แม้แต่จุดเริ่มต้นของบริษัทก็ไม่ยอมลงตัว: แหล่งข้อมูลสถาบันให้ปีก่อตั้งไว้ต่างกันเป็น ค.ศ. 1897, 1907, 1908 และ 1912 และไม่มีเอกสารการก่อตั้งใดถูกนำออกมาตัดสินระหว่างตัวเลขเหล่านี้ บริษัทจึงถูกกำหนดอายุไว้ ณ ที่นี้เฉพาะตามสิ่งที่การ์ดของมันเองพิสูจน์ได้ จากบอสตัน บริษัททำงานระดับประเทศ ออกภาพพิมพ์ภายใต้ตรา "Quality Views" ของตัวเอง และถ่ายทอดภาพประเทศที่กำลังเรียนรู้การเดินทางด้วยรถยนต์ ทีละรัฐ คู่แข่งรายใหญ่ของมันยืนอยู่ในชิคาโก: Curt Teich & Co. บริษัทที่ชื่อของมันนิยามยุคโปสการ์ดลินินของอเมริกา และเป็นมาตรฐานที่การ์ดของ Tichnor ถูกตัดสินเทียบ ทั้งสองบริษัทจับตากันอย่างที่คู่แข่งทำกัน นักประวัติศาสตร์ Jeffrey Meikle ในงานศึกษาเรื่องบริษัท Teich บันทึกเหตุการณ์หนึ่งซึ่งผู้จัดการของ Teich เองต้องการลอกภาพจากการ์ดของ Tichnor [S3] ระหว่างบอสตันกับชิคาโก โปสการ์ดลินินกลายเป็นอุตสาหกรรมระดับชาติ — และแฟ้มสำนักงานที่เหลือรอดในบอสตันคือบันทึกเดี่ยวที่ครบถ้วนที่สุดว่าอุตสาหกรรมนั้นคิดว่าอเมริกาหน้าตาเป็นอย่างไร ### คำทักทายจากทุกหนแห่ง พลเมืองที่มีชื่อเสียงที่สุดของแฟ้มคือการ์ดตัวอักษรใหญ่ ในตัวอย่างของบอสตัน — การ์ดที่หอสมุดใช้เป็นหน้าตาของคอลเลกชันเอง — คำว่า MASSACHUSETTS สะกดด้วยตัวอักษรสูงเท่านิ้วหัวแม่มือ และตัวอักษรทุกตัวเป็นหน้าต่าง: Faneuil Hall หนองแครนเบอร์รีตอนเก็บเกี่ยว อนุสาวรีย์ Pilgrim Monument หิน Plymouth Rock ทหารอาสา minuteman ประภาคาร แต่ละฉากย่อลงให้พอดีกับรูปตัวอักษรของมัน โดยมีศาลาว่าการรัฐยืนอยู่ด้านล่างราวกับลายเซ็น [S2] รูปแบบตัวอักษรใหญ่ ซึ่งบริษัทผลิตตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1930 ถึงต้นทศวรรษ 1950 [S4] บีบอัดการท่องเที่ยวทั้งรัฐให้อยู่ในแวบเดียว — โฆษณาของสถานที่แห่งหนึ่ง อ่านได้จากอีกฟากของชั้นวาง แบบอื่น ๆ คูณจำนวนภาพแทน การ์ดน้ำตกไนแอการาและแกรนด์แคนยอนใส่ฉากวงกลมไว้ใบละสามฉาก — ภาพรวม พระอาทิตย์ตก และหอคอยเหนือขอบผา — เหมือนช่องหน้าต่างเรือที่มองออกไปสู่สิ่งมหัศจรรย์ที่ใหญ่เกินกรอบเดียว และที่ปลายสุดอันถ่อมตัวที่สุดของแฟ้มคือการ์ด Jersey Shore ที่มีภาพย่อยชายหาดห้าภาพโดยไม่เอ่ยชื่อเมืองใดเลย: แบบสำเร็จรูป พิมพ์หมายเลข 69431 ของบริษัท พร้อมขายให้รีสอร์ตใดก็ได้ที่อยากให้ฤดูร้อนของตนมีภาพ [S2] ต้นฉบับทุกใบมีหมายเลขงานของมัน เขียนด้วยดินสอหรือพิมพ์ไว้ที่ขอบ — จักรวรรดิกำลังทำบัญชีของตัวเอง ### ริมทางหลวงซื้อโฆษณา ถ้าการ์ดคำทักทายโฆษณาสถานที่ ครึ่งหลังของแฟ้มก็โฆษณาธุรกิจ และตรงนี้เองที่เศรษฐศาสตร์ของการ์ดลินินยืนเปลือยเปล่า โมเทลหรือร้านอาหารสั่งภาพเหมือนของตนจากบอสตัน ภาพเหมือนเดินทางกลับบ้านในกระเป๋าของนักเดินทางและถูกส่งต่อไปทางไปรษณีย์ — โดยลูกค้า ด้วยค่าใช้จ่ายของลูกค้า กล่องแสตมป์ของการ์ดบอสตันบอกค่าไปรษณีย์โดยไม่อาย: "Place one cent stamp here" [S2] ด้วยเงินหนึ่งเซ็นต์ สาธารณชนนักเดินทางก็แจกจ่ายโฆษณาของธุรกิจหนึ่ง โดยมีข้อความส่วนตัวเขียนด้วยมือที่ด้านหลังเป็นหลักประกันว่ามันจะถูกอ่าน ดังนั้น Frontier Motel นอกเมืองโอมาฮา จึงพิมพ์คำขายทั้งหมดไว้บนหน้าของภาพ: ตรา AAA ทางหลวงที่ต้องใช้ ("#30A and #275") ป้ายที่สัญญาเครื่องปรับอากาศและโทรศัพท์ และสายจองห้อง — "call collect Elkhorn #5771" [S2] ส่วน Athens Motel ในรัฐแอละแบมาซื้อความฝันมาตรฐานแทน: ลานอิฐแดง ป้ายเหลืองสูง และท้องฟ้ามากกว่าแอละแบมามีอยู่จริง Virginia Diner ที่ Wakefield อัดสามธุรกิจ — ร้านอาหาร โรงแรม กระท่อม — ลงบนการ์ดใบเดียว Twin Diner ของ Knoxville ถูกวาดเป็นเครื่องจักร streamline สำหรับมื้อกลางวัน ลานหน้ากวาดสะอาดไร้รถและลูกค้าทุกคน สถานที่เหล่านี้ไม่ต้องการให้ภาพเป็นจริง พวกมันต้องการให้ภาพถูกเชื่อจากระยะไกล เป็นสี ด้วยเงินหนึ่งเซ็นต์ ### สิ่งที่แฟ้มจดจำ ผู้รอดชีวิตของยุคลินินที่ถูกส่งทางไปรษณีย์นั้นมีจำนวนมหาศาล แต่มันกลับบ้านมาพร้อมรอยพับ ตราประทับยกเลิก และลายมือทับ แฟ้มสำนักงานคือยุคนั้นอย่างที่ผู้สร้างมันจัดเก็บมันไว้: ไม่มีการเขียน ไม่มีการส่ง ทุกภาพอยู่ในสภาพโน้มน้าวที่สุด แคตตาล็อกแห่งความปรารถนาระดับชาติทั้งชุดถูกเก็บรักษาไว้เพราะบริษัทบอสตันแห่งหนึ่งเก็บสำเนาสะอาดของทุกสิ่งที่มันพิมพ์ไว้อย่างละใบ [S1] หลังสงคราม พื้นผิวลินินหลีกทางให้ photochrome มันวาว — การ์ดรุ่นหลังของ Tichnor เองออกภายใต้ชื่อการค้า Lusterchrome [S5] — และสี่เหลี่ยมตารางไขว้เล็ก ๆ ก็กลายเป็นของโบราณเกือบในชั่วข้ามคืน พวกมันเป็นของโบราณที่มีชีวิตหลังความตายไม่ธรรมดา เพราะหอสมุดจัดทำแคตตาล็อกแฟ้มทีละรายการ ต้นฉบับแต่ละใบเหล่านี้จึงอ่านได้ และใช้ได้ ตามเงื่อนไขของบันทึกของมันเอง [S2] — ข้อโต้แย้งเล็ก ๆ ยี่สิบห้าพันชิ้นว่า การพิมพ์สีที่ถูกที่สุดในอเมริกาเคยเป็นศิลปะที่เดินทางไกลที่สุดของมันอยู่ช่วงหนึ่ง ### เอกสารอ้างอิง / แหล่งที่มา [S1] Boston Public Library, "Tichnor Brothers Postcard Collection", คำบรรยายคอลเลกชันบน Digital Commonwealth (บันทึกรายการคอลเลกชัน commonwealth:0p096w19r) — ต้นฉบับสำนักงานราว 25,000 ใบ; บริษัทบอสตัน Tichnor Brothers Inc.; โปสการ์ดสีที่มีพื้นผิวแบบลินิน ราว ค.ศ. 1930–1945; เนื้อหาเข้มข้นในสถานที่พักร้อนของอเมริกา [S2] บันทึกรายการ Digital Commonwealth สำหรับ commonwealth:wh246s552, 6w924c650, 8g84n215x, xs55mj59t, 0p097559j, pr76ff35s, bz60cz997, kh04ds33j (ข้อมูลแคตตาล็อกและช่องสิทธิ์) และภาพการ์ดกับด้านหลังที่อ่านโดยตรง — รวมถึงตราพิมพ์ "'Tichnor Quality Views' … Made only by Tichnor Bros., Inc., Boston, Mass." ตราประทับ OFFICE FILE และกล่องแสตมป์หนึ่งเซ็นต์บนการ์ดบอสตัน [S3] Meikle, Jeffrey L., *Postcard America: Curt Teich and the Imaging of a Nation, 1931–1950* (University of Texas Press, 2016) — การแข่งขัน Teich–Tichnor รวมถึงหน้า 249 [S4] "Tichnor Brothers", บทสรุปอ้างอิงที่วาดจาก Geographicus Rare Antique Maps ("Tichnor Brothers, Inc. (1908–1987)"), ข่าวมรณกรรมของ Louis Tichnor ใน Boston Globe (6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) และ "Tichnor Bros. Large Letter Linens 1936–1952" — พี่น้องผู้ก่อตั้ง; บริษัทดำเนินกิจการจนถึง ค.ศ. 1987; ช่วงปีของการ์ดตัวอักษรใหญ่ (คำกล่าวอ้างปีก่อตั้งในแหล่งเหล่านี้ขัดแย้งกันและไม่ถูกใช้ ดูไฟล์ FACTS ของแพ็กเกจ) [S5] Postcard Origins, "Tichnor Brothers: dating & marks" — ชื่อการค้า Lusterchrome สำหรับการ์ด photochrome ของบริษัท